Deze week - de 1ste week van november - zijn er weer her en der oliebollenkramen verschenen. Waarschijnlijk is dat geregeld in een wetje. Het Oliebollen-wetje uit 1983 ofzo?
De eerste maandag in november wordt het oliebollenseizoen geopend. Geen feestelijke gebeurtenis maar een geruisloos gebeuren, ineens staan ze er... die oliebollenkramen. Je vraagt je nog af waar ze de andere 10 maanden van het jaar gestald worden en vooral hoeveel er wel niet verdiend mee wordt. Want doorgaans staat er een PC-Hooft-tractor-achtig ding naast. Oliebollenbusiness gaat vet hard zo lijkt.
Om zelf ook een graantje mee te kunnen pikken hier een oliebollenreceptje van Maarten. Ook een soort van zwarte oliebollen zeg maar... net als bij die vrolijk geverfde kramen.
Het is populair als ontbijt in grote delen van Europa en Noord-Amerika. In Vlaanderen is het ook bekend onder de naam verloren brood (naar analogie van het Franse pain perdu), klakaards (West-Vlaanderen) of gewonnen brood/verloren brood (Oost-Vlaanderen). @wikipedia
WikiWeetje: Bijna alle commercieel gevangen blauwvintonijn, ook wel reuzentonijn genoemd, gaat naar Japan. Hij wordt daar rauw gegeten als sushi en sashimi. Als gevolg van de overbevissing is met name het aantal blauwvintonijnen in aantal afgenomen. Deze soort heeft inmiddels de status 'ernstig bedreigd'. De vraag naar tonijn blijft echter groeien door een hevige concurrentiestrijd tussen de Japanse Genki Sushi en de Britse Yo Sushi restaurantketens. Er zijn ook soorten die ondanks de visserij goed weten stand te houden, zoals de vaak als tonijn verkochte skipjack. Belangrijk is de herkomst van de vis en de manier waarop gevist wordt (handlijn of longline).
De Viswijzer geeft actuele informatie over welke soorten duurzaam gevangen worden en niet bedreigd worden. De blauwvintonijn staat op de rode lijst van de Viswijzer 2009-2010.
Horny Pancakes ofwel.... een kind kan de was doen. Flensjes kunnen natuurlijk ook (aan)gevuld met vers fruit. Om het ietsje ingewikkelder te maken kan je ze natuurlijk ook zelf bakken.
Ze heeft hier een punt. Dat het lekker zal zijn en dat het witte puntjes zijn. En zo af en toe mag het best wel wat minder gezond zijn, als het maar in plaats van is. Snack in plaats van lunch dus.
We hebben hier bij het Groeiend Kookboek veel rare recepten binen gekregen in de loop van de jaren. We plaatsen dit recept toch; om te laten zien hoe inventief men zo af en toe kookt. Dit is natuurlijk gruwelijk... leest en huivert!
Voor een heerlijk voorgerechtje.
